Schuld fiscus

Vorige week ben ik gehoord door de directeur van de Belastingdienst. Voor de schuld van A. ter grootte van 100.000,00. Ik had dus beroep aangetekend tegen het besluit om tot executie over te gaan. De directeur, althans zijn plaatsvervanger, gaat nu bemiddelen tussen mij en de ontvanger.

Omdat dat wel enige tijd in beslag zal nemen, denk ik dat de door mij voorgestelde regeling tegen die tijd wel een voldongen feit zal zijn. A houdt zich nu al vier maanden vrijwillig aan die regeling. Het totaal duurt een jaar met wat uitloop aan het einde.

Vreemd hoe dat altijd gaat bij de fiscus. Natuurlijk neem je de lijst even door ter plekke. Ik heb nu beloofd dat een postje van 44,00 onmiddellijk betaald zou worden. Inderdaad, het gaat niet om de hoogte van de bedragen. Het gaat om de formulering van het voorstel en de onderbouwing vanuit de invorderingswet bezien. Een angel uit de lijst halen.

En bij de Y bank geweest. De brief van de advocaat van mijn cliënt was binnen. Men wilde overleggen hoe de kredietopzegging nu vorm te geven. Hoe tot afwikkeling te komen binnen vier maanden.
De stelling van de advocaat heb ik maar wat aangescherpt. Dus ik heb gezegd dat we de krediet opzegging op grond van de overeenkomst en op grond van jurisprudentie niet accepteren. Dat we best eens rond willen kijken naar een andere bank. Maar als inspanningsverplichting. Niet als resultaatverplichting. En dat het best wel even kan duren.
Immers, de onderneming draait geweldig maar heeft zware jaren gehad. Dat is nog zichtbaar in drie jaar historische cijfers. Dus een andere bank vinden is geen inkopper. Nu heb ik wel veel contacten. Maar geen oude schoenen weg voordat er nieuwe zijn.