Bijna failliet?

Vandaag werd ik twee keer om inlichtingen verzocht door iemand die dacht dat hij bijna failliet was. Nu, dat valt wel mee leek mij.

De ene had een winkel en nog een andere onderneming. Er waren achterstanden, ook bij de Y bank. Die heeft een eigen incassobureau. Hij had een eigen huis zonder overwaarde maar wilde daar wel graag blijven wonen.

De schuld was zo’n 30.000,00. Inclusief de fiscus. Die 30.000,00 zou hij in een jaar kunnen betalen. Of hij dan extra moet verdienen en dus weer belastingschuld opbouwt is dan natuurlijk wel een aandachtspunt.

Maar goed, ook voor dat incassobureau, wat ik wel ken natuurlijk geldt dat best een regeling gemaakt kan worden. En natuurlijk ken ik in die omgeving alle deurwaarderskantoren. Niet alleen in die omgeving natuurlijk. Ook dat valt te regelen.

Maar als dat dan niet gaat? OK een schuldsanering kan altijd nog, laat ik zeggen dat een bedrag van 10.000,00 te financieren valt zodat een schuldsanering van pakweg 33,3% dan al kan. Natuurlijk is dit kort door de bocht. Immers, de fiscus is een apart verhaal in verband met de OB mutatie en haar preferente positie.
Maar goed, natuurlijk gaat het dan niet primair om even 20.000,00 te verdienen op de schuldenlast. Als het totaal te financieren valt dan is dat beter dan een schuldsanering.

Ik begreep dat de cijfers goed bijgehouden werden. Dat is dan mooi. Zonder cijfers heeft een bedrijfsfinanciering niet direct kans. Maar goed, dan is er wel weer een andere oplossing.

En er belde iemand die was al failliet. Nu ben ik gespecialiseerd in het voorkomen ervan. Als er eenmaal een faillissement is kan ik nog wel wat doen met een doorstart. Maar dan moet er wel geld komen voor de curator en een nieuwe besloten vennootschap. In de praktijk ga ik ervanuit dat eenmaal failliet aan de late kant is.

Als volgt ben ik vandaag met de rechtbank bezig geweest. Ik procedeer voor een cliënt die in het ziekenhuis ligt. Uitstel wordt niet meer verleend schreef de rechtbank mij. Dus ziekenhuis of niet, het leven gaat door.

Dus ik heb de rechtbank gemeld dat ik twee getuigen ga oproepen voor een getuigenverhoor. En ik heb telefonisch mijn verhinderdatums aan de griffie doorgegeven. Nu moet ik even afwachten wanneer de volgende rolzitting is en dan kan ik vast gaan oproepen.

Naar mijn idee moet ik dit kunnen winnen. In de dagvaarding en in het dupliek stonden zaken die niet klopten en elkaar tegenspraken. Ik heb een eis in reconventie ingediend bij de conclusie van antwoord. En ik heb een repliek geschreven. Maar goed, nu eerst de getuigen maar, en dan met alle partijen samen eens naar de zitting.

En ik heb vandaag twee ontvangers gebeld. In verband met een openbare verkoop. Binnenkort al. Nu had de ene deurwaarder op verzoek van mij slechts het aanplakbiljet afgegeven. Dus ik kon melden dat er niet geplakt was dus dat er dan niet verkocht mag worden. Donderdag rij ik er naar toe.

De ontvanger wilde weten waarvoor ik zou komen. Ik heb gezegd dat ik een regeling wilde. Dat wilde hij niet. Hij baseerde zich op de leidraad invordering. Zeg maar de instructies van de staatsecretaris aan de ontvangers. Dus ik heb gezegd dat de invorderingswet altijd boven de leidraad staat. Goed, een half jaar zou kunnen zei hij, onder voorwaarden. Dat is te kort. Ik probeer een jaar donderdag. En anders heb ik nog een andere oplossing.

De andere ontvanger betrof een cliënt die ik naar een fiscalist had gezonden. Dus ik had al stapels bevestigingen ontvangen, voor elke aanslag één, die allemaal tijdig waren ingediend.

In afwachting van de nadere motivering zou de ontvanger de verkoop annuleren zegde hij me toe. Mooi, dat scheelt weer vijf uur rijden naar het West’n, zoals wij dat hier in het Oost’n zeggen.

Verder was het mooi weer vandaag. Een bureau geplaatst op een open plek in het bos achter het huis. Telefoon en computer. Dan ben ik weer blij dat ik mijn kantoor in Amsterdam verkocht heb en daar ontslag heb genomen een jaar of wat geleden.